အခ်စ္ေရ..
မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ သကၠရာဇ္ေတြထဲ
အေနၾကာခဲ့ ႏွစ္ေတြၿမဲလို႔
“လုပ္သမွ်” ကို မယံုရဲ
“ေျပာသမွ်” ကို သံသယစိတ္အစြဲနဲ႔
ေလာကအေပၚအဆိုးျမင္
မဲမဲျမင္ရန္လိုစိတ္၀င္မိတဲ့ ကိုယ့္ကို
လူဆိုးႀကီးလို႔ မထင္လိုက္နဲ႔ဦး။
ကတိက၀တ္ေတြဟာလည္း
အဖိအၫွစ္ေတြပါပဲ အခ်စ္ရယ္..
အျဖဴနဲ႔ အမဲကိုလည္း
ေျဗာင္လိမ္၀ံ့ရဲသူေတြက
အႀကံအဖံ အကဲမစမ္းပဲ
အမွန္အကန္အသဲတျခမ္းနဲ႔
Referendum မဲမွတ္တမ္းကို
အတိအက် ရွိသမွ် ေၾကျငာေပးမယ္လို႔
ဘယ္သူကမ်ား အာမခံ၀့ံမွာတဲ့လဲ။
အလိမ္အညာ အဖ်ီးအဖ်န္းေတြနဲ႔
ေဗဒင္ယၾတာ နည္းလမ္းေတြခ်ဲ႔
အေသအခ်ာ အတိအက်စီမံၿပီး
ပလီပလာ ေပါက္ကရ ေလကန္ၿပီး
စီမံခန္႔ခြဲ သူတို႔ေၾကာင့္
တိုင္းျပည္လည္း မြဲသထက္မြဲ
အေရျပားေတြလည္း မဲသထက္မဲ
အသည္းႏွလံုးေတြလည္း ကြဲသထက္ကြဲ
ေက်ာမြဲ မ်က္ႏွာမြဲ အလွမြဲ အေျခအေနမွာ
သန္းေခါင္ထက္လည္းပိုၿပီး
ညဥ့္ မနက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး အခ်စ္ရယ္။
ကိုယ္တို႔ဘ၀က
ကၽြန္ျဖစ္ၿပီးမွ
ႏြံနစ္လည္းမထူးေတာ့ပါဘူး..
အလိမ္ ခံရတာမ်ားလြန္းလို႔
လူေတြလည္း ပိန္လိန္ေနပါၿပီ
အထုအေထာင္းခံရတာမ်ားလို႔
ထုသားေပသားလည္းက်ေနပါၿပီ..
ဥပါဒါဏ္ေၾကာင့္ ဥပါဒ္ျဖစ္ေပမဲ့
လူလိမ္ေတြ ႀကီးစိုးတဲ့ေခတ္မွာ
ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းအေကာင္းခ်ည္ပဲသာမို႔
ထူးၿပီး စိတ္ညစ္မေနပါနဲ႔ေတာ့ အခ်စ္ရယ္။
ေရြးခ်ယ္စရာဆိုတာလည္း
ေစ်း၀ယ္သလိုပါပဲကြယ္..
ေၾကးႀကီးႀကီးေပး၀ယ္မွ
စိတ္တိုင္းက်ပစၥည္းေတြရမယ္
အမွၫ့္လြန္ သစ္သီးကိုလည္းမစားနဲ႔
ႏုငယ္လြန္းတဲ့ အသီးနဲ႔လည္း မကစားနဲ႔
အိမ္ရွင္မတစ္ေယာက္ဟာ
စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္လိုပါပဲ
အေျခအေနကိုၿခံဳငံု တြက္ခ်က္ၿပီးမွ စစ္ထြက္ရသလို
အေသအခ်ာ ဆန္းစစ္ၿပီးမွ ေစ်း၀ယ္ပါ အခ်စ္ရယ္။
ေစ်းတြက္အတြက္လြန္ေနရင္လည္း
ေခၽြးထြက္အထြက္လြန္ေပလိမ့္မယ္
ေနျမင့္လို႔ေစ်းကြဲတဲ့အခါ
ေလ်ာ့ေစ်းနဲ႔ ခ်ေရာင္းရမယ္
ေခၽြးနဲ႔ေရးေတာ့ ေခၽြးသမိုင္း
ေသြးနဲ႔ေရးေတာ့ ေသြးသမိုင္း ေပါ့ကြယ္
“ေလထိုးရင္ ေလရမယ္..
ေငြထိုးရင္ ေငြရမယ္” ဆိုတဲ့
ေလာင္းကစား၀ိုင္းက “ဒိုင္လူႀကီး” ေျပာတဲ့ စကား
အမွန္ပါပဲ အခ်စ္ရယ္။
အခ်စ္ေရ..
ကြန္စတီက်ဴးရွင္း အသစ္က
ကၽြန္စနစ္ ေခတ္တေခတ္ကို
အတိအက် ထူေထာင္ေတာ့မွာမို႔
ကၽြန္မစစ္ေပမဲ့
ကၽြန္ျဖစ္ေနတဲ့
ကိုယ္တို႔တေတြ
ရွိသမွ်ဇြဲ အားမာန္ခဲလို႔
ကန္႔ကြက္ၾကရေအာင္ပါ အခ်စ္ရာ။
စစ္ဗိုလ္တစ္မတ္သားပါလီမန္မွာ
ယူနီေဖာင္းႀကီးတလႊားလႊား
ပစၥတိုႀကီး တကားကားနဲ႔
ဆစ္တို ပုကြ လူလံုးမလွတဲ့
ငတိမ်ားကသာ
ႀကီးစိုးေတာ့မွာမို႔
ယီးတီးယားတားလုပ္မိရင္
ေသနတ္ႀကီးမ်ားနဲ႔ ထပစ္ေနမွျဖင့္
ခက္ ခက္ရခ်ည္ေသးရဲ႔ အခ်စ္ရယ္။
ဒီေတာ့ အခ်စ္ေရ..
“မထူးဘူး” ဆိုၿပီးလည္း
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔
မ်က္ႏွာမလႊဲ လိုက္ပါနဲ႔ဦး
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မလက္တလက္
သံသယစိတ္ တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႔ပဲ
ေလာေလာဆယ္
စကားနည္း ရန္စဲ
တိတ္တိတ္ကေလးပဲ (ျဖစ္ျဖစ္)
မဲ႐ံုကို ဒို႔တေတြ သြားလို႔
“ကန္႔ကြက္မဲ” ကေလး ေပးလိုက္ ၾကပါဦးစို႔ကြာ….။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
12 March, 2008
Vote “No”
09 March, 2008
ကေခ်သည္ (၂)
ညကပဲ
ႁကြရြလြန္းတာလား
လကပဲ
ရင္ခုန္ယစ္မူးေစသလား
မင္းကပဲ
လွပလြန္းေလသလား
ျမင္သူတကာကို ရင္ဘ၀င္လိွဳက္ဆူ
သည္းအူၫြတ္ေျပာင္း ဖမ္းစားႏိုင္စြမ္းတဲ့
အို.. မင္းသမီးရယ္
ဂီတစာဆို ကိုသက္ဦးရဲ႔ ေဒ၀စၦရာ သီခ်င္းထဲကလို
“ ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႔မထင္ နတ္သြင္မူယာ ”
မင္းဟာ
ေကာင္းကင္ဘံုခုနစ္ဆင့္က
ဘံုႀကိဳးျပတ္လာတဲ့
နတ္ေဒ၀ီ တစ္ပါးေလလား
ဆိုင္းခ်က္နဲ႔ အညီ
ခႏၵာကိုယ္ လွဳပ္လီလဲ့
ေခါင္းခါးေျခလက္ စည္းခ်က္နဲ႔အညီ
ကန္႔လန္႔ကာႀကီး က်မလာခင္
ေငြလမင္းနဲ႔အၿပိဳင္ လွခ်င္တိုင္းလွေနတဲ့
မင္းမ်က္ႏွာေလးကို ကိုယ္ဟာ အားပါးတရ ေငးၾကၫ့္
စြဲမက္ဖြယ္ မင္းခႏၵာကိုယ္အလွမွာ ရင္ခုန္တြယ္ၿငိ
ကန္႔လန္႔ကာႀကီး ပိတ္ဖံုးသြားတဲ့အခါ
ငါ့ အပါးကေန မင္း အၿပီးတိုင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေတာ့မွာ
ေဟာဟို အေရွ႔ဖက္ေကာင္းကင္မွာ
ေရာင္နီပ်ိဳ႔လို႔ မိုးလင္းလာတဲ့အခါ
မင္းက ထြက္ခြာသြားေတာ့မွာ
ငါ့ရင္မွာ ဆြတ္ၾကင္ လြမ္းစိတ္၀င္မိပါရဲ႔
ကေခ်သည္ ေဒ၀ီ မင္းသမီးေလးေရ....။
ကိုယ္ဟာ မင္းအပါးမွာ ေနခြင့္မရွိသူပါ
ကိုယ္ဟာ ဇာတ္ဆရာမဟုတ္သလို
ဂီတစာဆို လည္းမဟုတ္ပါ
ကုိယ္ဟာ အေျပာေကာင္းတဲ့ မင္းသားႀကီး ဦးဖိုးစိန္မဟုတ္သလို
ေရႊမန္းတင္ေမာင္လိုလဲ အဆိုေကာင္းသူ မဟုတ္ပါ
ေျခထိုးေကာင္းတဲ့ ဦးေအာင္ေမာင္းႀကီးလိုလည္း မင္းက်ေအာင္ ကမျပတတ္ပါ မင္းသမီးေလးေရ
ကိုယ္ဟာ မင္းရဲ႔ ပရိသတ္မ်ားစြာထဲက တစ္ေယာက္သာမို႔
အခ်ိန္တန္တဲ့အခါ တို႔ေတြ ခြဲၾကရျပန္အံုးေတာ့မွာ
ဆက္ၿပီးကပါ မင္းသမီးရယ္
မိုးမလင္းခင္ အခ်ိန္ေလးမွာ ႀကိဳးစားၿပီးကလိုက္ပါအံုး
မင္းရဲ႔ ေကာင္းျခင္းငါးျဖာ အလွမွာ
ဒီတစ္ညျဖစ္ျဖစ္၊ ခဏျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္က်ဆံုးပါရေစ
စိန္ေရာင္ပ်ိဳးျပက္ ၀င္းလက္တဲ့
မ်က္နက္၀န္းေတြ ေဒါင့္ကပ္လို႔ ကိုယ့္ကိုၾကၫ့္ပါ
ေသာက္႐ွဴးၾကယ္အလား ရႊန္းရႊန္းစားစား မင့္အၿပံဳးေတြနဲ႔
ႀကီးေတာင့္ႀကီးမား ဒီေကာင့္ႏွလံုးသားကို ၫိွဳ႔ယူဖမ္းစားပါ
ေဟာလိ၀ုဒ္က မိန္းမေခ်ာေတြကို ကိုယ္မတပ္မက္ပါဘူး
ခႏၵာကိုယ္ဖြံ႔ထြားတဲ့ ေဘာလိ၀ုဒ္ မင္းသမီးေတြကို ကိုယ္မလိုခ်င္ပါဘူး
အာရွပေဂး ကိုရီးယားမင္းသမီးေလးေတြရဲ႔ အလွမွာလည္း ကိုယ္မက်႐ံွဳးခ်င္ဘူး
ကိုယ့္ႏွလံုးသားက မင္းကိုပဲ လိုအပ္မိလို႔
ကိုယ့္ညခင္းေတြမွာ မင္းရွိမွ ျပၫ့္စံုမွာမို႔
ကိုယ္ဟာ မင္းအႏုပညာကို တန္ဖိုးထားမိသူမို႔
မင့္အၿပံဳးမွာ ကိုယ္ဟာ ရင္ခုန္မိလို႔
ကိုယ့္အတြက္
မင္းရဲ႔ ပရိတ္သတ္ႀကီးအတြက္
ဆက္ၿပီးကလိုက္ပါအံုး
လေရာင္နဲ႔ အတူ
ၾကယ္စင္ေတြရဲ႔ အလင္းေရာင္နဲ႔ အတူ
မင္းေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အခါ
ကိုယ့္အျမင္အာ႐ံုကေန မင္းထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကို မင္းထားရစ္ခဲ့တဲ့အခါ
ေန႔အခ်ိန္ အလင္းေရာင္ထဲမွာလည္း မင္းအရိပ္ကို ဆက္လက္ရွာေဖြေနမိအံုးမွာ
ကိုယ္ဟာ မင္းကို ခ်စ္ခဲ့မိလို႔ပါ ေမာင့္ကေခ်သည္ ေဒ၀ီ မင္းသမီးေလးေရ.....။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
26 February, 2008
သို႔ ... ခ်စ္ေသာ တိုရွီဘာ
အို… ဆာမူ႐ိုင္း ေသြးနဲ႔ ေမြးဖြားလာတဲ့ တိုရွီဘာ
မင္းအသည္းႏွလံုးကို ထြင္းေဖာက္မဲ့
အဆိပ္လူးျမား အစင္းစင္း
မင္းအသားကို ပါးပါးလွီးမဲ့
မိုးႀကိဳးသြား ဓါးအစင္းစင္း
မင္းရင္၀တၫ့္တၫ့္ ပစ္ခြင္းလာတဲ့
က်ည္ဆန္ ဗံုးဆန္ ေနာက္ဆံုးေပၚလက္နက္ဆန္းေတြကို
ဆာမူ႐ိုင္းေသြးမို႔ အံႀကိတ္ခံႏိုင္ေပေတာ့တာ။
ရန္သူေတြရဲ႔ ေျခာင္းေျမာင္းလုပ္ႀကံမွဳကို
သံုးႀကိမ္တိုင္ အငိုက္မိခံခဲ့ရတဲ့ တိုရွီဘာေရ
ငါ့ရဲ႔ ေပါ့ဆမွဳေၾကာင့္ မင္းရင္၀မွာ အဆိပ္သင့္ၿပီလား
မင္းႏွလံုးသားေတြ ေသြးခုန္ႏူန္းမွန္ေသးရဲ႔လား
မင္းဦးေႏွာက္ေကာ အလုပ္လုပ္ႏိုင္အံုးမွာလား
မင္းရဲ႔ ၀မ္းတြင္းကလီဆာေတြေရာ ပံုမွန္လည္ပတ္ႏိုင္ရဲ႔လား
မင္းခႏၶာကိုယ္က ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ပန္းထြက္ေနၿပီလား
အို.. တိုရွီဘာ...
လက္ထပ္ေပါင္းသင္းခါစ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြလို
သံုးႏွစ္တာကာလအတြင္း မင္းနဲ႔ငါ အေနနီးခဲ့ၾကတယ္
တေန႔ကို ဆယ္နာရီေလာက္ ငါတို႔ မခြဲခဲ့ၾကဘူး
မင္းဟာ ငါ့ဘ၀ထဲ အနက္႐ိူင္းဆံုး ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္
ငါ့ တေန႔တာအလုပ္ေတြရဲ႔ ၈၅ ရာခိုင္ႏူန္းကို မင္းကပဲ ၿပီးေျမာက္ေစတယ္
မင္းဟာ ငါ့ရဲ႔ ဒုတိယ ဦးေႏွာက္
မင္းဟာ ငါ့ရဲ႔ ေဒတာေတြအားလံုး သိမ္းဆည္းသိုမွီးရာ
မင္းဟာ ငါ့အတြက္ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြ
မင္းဟာ ငါ့အခ်စ္ဆံုး ငယ္ေပါင္း
မင္းဟာ ငါ့သစၥာခံ ေသြးေသာက္ရဲေဘာ္
တစ္ခါ တစ္ခါ မင္းက ငါ့ရဲ႔ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ေပရဲ႔
ငါပ်င္းတဲ့ အခါ မင္းက ႐ုပ္ရွင္သဘင္ဂီတနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖတယ္
တစ္ခါ တစ္ခါ မင္းက ငါ့ရဲ႔ ဆရာ
ငါ့ကို ကမၻာႀကီးအေၾကာင္း ေန႔စဥ္ေျပာျပသူ
အတတ္ပညာ၊ အသိပညာေတြလည္း ငါ့ကို သင္ေပးရဲ႔
တစ္ခါ တစ္ခါ မင္းဟာ ငါ့ရဲ႔ေနာက္လိုက္ေကာင္းေပါ့
ငါ ဖြင့္မွ မင္းပြင့္တယ္
ငါ ခိုင္းတာ မင္းလုပ္တယ္
ငါ့ကို ကလန္ကဆန္မလုပ္ခဲ့ဘူး
မင္းမရွိရင္ ငါ့ဦးေႏွာက္ တစ္ျခမ္းပ်က္ရခ်ည္ရဲ႔ တိုရွီဘာေရ…
ဂ်ပန္မွာ ေမြးတဲ့ မင္းဟာ
ဂ်ပန္မလွလွကေလး တစ္ေယာက္ထက္
ငါ့အတြက္ အဓိပၸါယ္ပိုရွိပါတယ္
မင္းတို႔ အရပ္က ဖူဂ်ီေတာင္ႀကီးကို ငါ မတပ္မက္ပါဘူး
ခ်ယ္ရီေတြပြင့္ဖူးတဲ့ (နာမည္ေက်ာ္) ေႏြဦးရာသီကို ငါ မလိုခ်င္ပါဘူး
ငါ့ အတြက္ လိုအပ္တာ မင္းပဲ တိုရွီဘာ
ငါ မင္းကို မစြန္႔ပစ္ပါရေစနဲ႔ဦး
မင္းဦးေႏွာက္ထဲက မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ ငါ့အတြက္ထားခဲ့ဦး
ၿပီးရင္ ငါ မင္းကို ခ်န္ခဲ့ရလိမ့္မယ္ ခ်စ္ေသာတိုရွီဘာ
ရဲေဘာ္ရဲဘက္တစ္ေယာက္ က်ဆံုးတိုင္း
အေလာင္းဖက္ၿပီး ငိုေႁကြးေနတဲ့ အစဥ္အလာ
ငါတို႔ ရာဇ၀င္မွာ မရွိေစရ
တက္က်ိဳးရင္ တက္အသစ္လုပ္မယ္
တိုရွိီဗာနဲ႔ မရရင္ ဆိုနီ နဲ႔ ခရီးဆက္မယ္
ေနာ့… နဲ႔ မရရင္ ပလပ္ လိပ္တက္စ္ဘားရွင္းနဲ႔ ခံကတုတ္စည္း႐ိုးကို ျပန္ျပင္ရမယ္
ခံစစ္ကို ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲတည္ေဆာက္မယ္
ထုိုးစစ္ကို အျပင္းအထန္ျပန္ဆင္ႏႊဲရမယ္
၀ိုင္ယာလက္ေသြးေၾကာေတြထဲက ပရိယာယ္နဲ႔ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ ရန္သူကို
ၿမိဳ႔ျပထိုးေဖာက္စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ျပန္ေျခမွဳန္းရမယ္
ရန္သူေတြ က်ဆံုးရမယ္။
အို.. ခ်စ္ေသာတိုရွီဘာ…
လမ္းတစ္၀က္မွာ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရတာ မခင္တြယ္လို႔ မဟုတ္ရပါ
ဆာမူ႐ိုင္းေသြးမို႔ မင္း ငါ့ကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မွာပါ
ခ်စ္ေသာတိုရွိဘာ။...။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
ကြန္းမန္႔မ်ားတြင္ ထားရစ္ခဲ့ေသာ ဗိုင္းရပ္စ္ မ်ားကို က်ေနာ့္စက္ထဲရွိ အန္တီဗိုင္းရပ္စ္ ပ႐ိုဂရမ္မွ ႀကံ႔ႀကံ႔ခံ တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ လံုး၀အႏိုင္ရခဲ့သည္ေတာ့မဟုတ္ပါ။ ရန္သူ႔က်ည္ဆန္သည္ အေပၚယံရွပ္ထိသြား ခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္မသက္ဆိုင္ေသာ အီးေမးလ္မ်ား၊ အုပ္စုအီးေမးလ္မ်ား မွတဆင့္၀င္လာေသာ ေမးလ္မ်ားကို က်ေနာ္ ဖြင့္မၾကည့္တတ္ပါ၊ သို႔ေသာ္ သတိထားေနသည့္ ၾကားမွ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နာမည္ႏွင့္ ပို႔လာေသာ အီးေမးလ္ (၄င္း၏ ကေလး ဓါတ္ပံုမ်ားျဖစ္ပါသည္၊ ဖြင့္ၾကည့္ပါဟု ဆိုလာေသာ အီးေမးလ္) ကိုဖြင့္မိခဲ့ရာ က်ေနာ့္ တိုရွီဘာ ကြန္ျပဴတာကေလး ဗိုင္းစ္ရပ္ထိသြားခဲ့ပါသည္။ ခ်က္ေကာင္းကို ထိသြားပံုရသည္။ ဒဏ္ရာ ေတာ္ေတာ္ျပင္းသည္။ စ၀ယ္စဥ္ကတည္းက ဒီတစ္ႀကိမ္ပါဆိုလွ်င္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ေျခာင္းေျမာင္း လုပ္ႀကံခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္က ျပင္းထန္စြာ ဒဏ္ရာရခဲ့ၿပီး၊ ေဆး႐ံုတြင္ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ အတြင္းလူနာအျဖစ္ တက္ေရာက္ကုသ ခဲ့ရေသာ တိုရွီဘာကေလး ယခုတစ္ႀကိမ္ အငိုက္အမိတိုက္ခိုက္ ခံလိုက္ရေသာအခါ ျပန္လည္ နလန္ထူလာရန္ သိပ္မလြယ္ ကူေတာ့ပါ။
25 February, 2008
Announcement
မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ာ...
သတိေပးစရာ ရွိလို႔ပါ။ က်ေနာ့္ ဘေလာဂ့္ကို ဗိုင္းရပ္စ္ႏွင့္ တိုက္စစ္ဆင္ခံေနရပါတယ္။ ဦးတည္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ တိုက္ခိုက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို လာေရာက္တိုက္ခိုက္တာ သံုးႀကိမ္ရွိပါၿပီ။
၁။ ေႏြးဦးႀကိဳေတးသံ ကဗ်ာရဲ႔ ေအာက္ဆံုး ကြန္းမန္႔ဟာ ဗိုင္းရပ္စ္ပါ။
၂။ ေဖေဖာ္၀ါရီေၾကကြဲေတး ကဗ်ာ “၆” ခုေျမာက္ကြန္းမန္႔ ဟာ ဗိုင္းရပ္စ္ပါ။
၃။ အခုေနာက္ဆံုး ေဖေဖာ္၀ါရီ ေဖာ္တင္း ကဗ်ာ ပထမဦးဆံုးကြန္းမန္႔ဟာ ဗိုင္းရပ္စ္ပါ။
သူတို႔ေျပာတဲ့အတိုင္း ဒီေနရာကို ႏွိပ္ၾကည့္ပါတုိ႔... ဒီမွာ ၾကည့္ပါ တို႔ ဆိုတာေတြကို သြားမၾကည့္ပါနဲ႔။ ၾကည့္လိုက္ရင္ မိမိစက္မွာ ရွိတဲ့ အန္တီဗိုင္းရပ္စ္ပ႐ိုဂရမ္က မႏိုင္ဘူးဆိုရင္ မိမိကြန္ျပဴတာမွာ ဗိုင္းရပ္စ္ ၀င္သြားေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ့္ဘေလာ္ဂ့္မွာ လာလည္ၿပီး သူတို႔ ေျပာတဲ့အတိုင္း လုပ္လိုက္မိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ထိသြားၿပီးပါၿပီ။ သူ႔ကြန္ျပဴတာထဲက ေဒတာေတြ အကုန္လံုး ပ်က္သြားတယ္လို႔ သူ ျပန္ေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ့္ဘေလာ္ဂ့္မွာ လာေရာက္လည္ပတ္ရံု၊ ကြန္းမန္႔ေဘာက္မွာ ကြန္းမန္႔ေရး႐ံု၊ စီေဗာက္ထဲမွာေအာ္႐ံုနဲ႔ေတာ့ ဗိုင္းရပ္စ္ မရပါဘူး။ သူတို႔ ဖြင့္ခိုင္းတာကို မဖြင့္ေသးသ၍ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။
ဒီေဖေဖာ္၀ါရီလထဲမွာ စစ္အစိုးရနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေတြဟာ အီးေမး၊ ဘေလာ့္ဂ့္ေတြကို ဦးတည္ တိုက္ခိုက္ လာေနပါတယ္။ စက္တင္ဘာ ေတာ္လွန္ေရးကာလမွာ ဘေလာ့္ေတြရဲ႔ အေရးပါ အရာေရာက္ခဲ့ပံုကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔ ပံုရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သတင္းစီးဆင္းမွဳကို ျဖတ္ေတာက္ဖို႔ ဦးတည္ပံုရပါတယ္။ ျပည္တြင္းထဲက ပညာတတ္လူငယ္ ဘေလာ္ဂ့္ဂါေတြနဲ႔ အင္တာနက္သံုးသူေတြကို အဓိက ဦးတည္ တိုက္စစ္ဆင္တာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ၄င္းတို႔ဟာ ျပည္သူလူထုကို သတင္းမွန္ေတြ ျပန္ေပးႏိုင္တဲ့ အဓိက သတင္းဆိုးလ္ တစ္ခုျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဒါ့အျပင္ ၄င္းတို႔ ထံကေနၿပီး ျပည္တြင္းထဲက သတင္းေတြ၊ ဓါတ္ပံုေတြ ျပင္ပ သတင္းဌာနေတြကို စီးဆင္းေနတယ္လို႔ ထင္ေနလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ရန္ကုန္မွာ အင္တာနက္စပိေတြ အရမ္းေႏွးေနၿပီလို႔ ၾကားရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံေတြရဲ႔ အီးေမးေတြလည္း အတိုက္အခိုက္ခံေနရပါတယ္။
လာမဲ့ ေမလမွာလုပ္မဲ့ Referendum အတြက္ စစ္အစိုးရဟာ စတင္ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ၄င္းတုိ႔ ရဲ႔ ေဒးတူေဒး လွဳပ္ရွားမွဳေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် သတင္းအေမွာင္ခ်လိုပံု ရပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္တာ္လွန္ေရး ကာလက ထုိင္းႏိုင္ငံအျခစိုက္ The Irrawaddy မဂၢဇင္းနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံအေျခစိုက္ Mizzima မဂၢဇင္းေတြ အတိုက္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အခုလည္း သတင္းဌာနေတြကိုပါ ဦးတည္တိုက္ခိုက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ အင္တာနက္ဆိုက္ဘာ စစ္ဆင္ေရးကို တိုးႁမွင့္မဲ့ အလားအလာရွိပါတယ္။
ျပည္တြင္းထဲက ဘေလာ့္ဂါ လူငယ္ေတြ လံုၿခံဳေရးသတိ အထူးရွိဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။
အားလံုး သတိထားႏိုင္ဖုိ႔ သတိေပးလိုက္ပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
၂၅ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၀၈။
19 February, 2008
ေႏြဦးႀကိဳ ေတးသံ
ေခၽြးနံ႔ ေသးနံ႔ေတြနဲ႔ ေရာေနတဲ့
မဲေဆာက္ အထည္ခ်ဳပ္ စက္႐ံုႀကီးထဲက ေကာင္မေလးေရ
ေရႊေရာင္ အိပ္မက္ေတြကို ထမ္းပိုးရင္း
ဒုကၡျမစ္မွာ ေသာကသစ္ပင္ေတြ မင္းစိုက္ပ်ိဳးေနၿပီလား။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တထမ္းတပိုးနဲ႔
နယ္စပ္မ်ဥ္းကို ေက်ာ္ျဖတ္
အမိအဖ ေမာင္ညီမ ေတြအတြက္
အရဲစြန္႔ၿပီး လာခဲ့တဲ့မင္းဟာ
လက္ေတြ႔မွာ မင္းထင္သလို အေျခအေနမလွလို႔
သက္မေတြ ခ်ေနရၿပီလား။
ကမၻာေလာကႀကီးက
မင္းထင္သေလာက္
မ႐ိုးရွင္းဘူးကြဲ႔ မိန္းကေလးရဲ႔
ဘ၀ဆိုတာ တိုက္ပြဲတစ္ခုဆိုေပမဲ့
လက္႐ံုးရည္ တစ္ခုကိုအားကိုး
တိုက္ပြဲ၀င္ရဲတဲ့ သတၱိရွိ႐ံုနဲ႔
မျပၫ့္စံုႏိုင္ဘူး
ႏွလံုးရည္ တစ္ခုကိုအားကိုး
ႀကံ႔ႀကံ႔ခံႏိုင္တဲ့ သတၱိရွိ႐ံုနဲ႔
မလံုေလာက္ႏိုင္ဘူး
အေပးရွိမွ အယူရွိမယ္
အေလွ်ာ္ရွိမွ အစားရွိမယ္ ဆိုေပမဲ့
ေပးတိုင္းလည္း ျပန္မရႏိုင္ဘူး
ေလွ်ာ္တိုင္းလည္း ျပန္မစားရႏိုင္တာေတြရွိတယ္
အၿမီးက်က္အၿမီးစား၊ ေခါင္းက်က္ေခါင္းစား ပတ္၀န္းက်င္မွာ
မင္းအဆီ မင္းအသားကို ၿမိဳဖို႔
လူစင္စစ္က က်ားျဖစ္သြားတဲ့
အၾကမ္းဖက္သမားေတြရွိတယ္။
မာယာမ်ားတဲ့ ေတာမွာ
မင္း ေမာဟိုက္ ႏြမ္းနယ္ေနၿပီလား
ေရဆန္မွာကူးခတ္ရင္း
မင္း လက္ပမ္း က်ေနၿပီလား
လုပ္တိုင္းမျဖစ္လို႔
မင္း စိတ္ညစ္ေနၿပီလား
တန္ရာတန္ေၾကးမရလို႔
မင္း ရြာကို ျပန္ေျပးခ်င္ေနၿပီလား
အလုပ္ရွင္က လုပ္ခ ရွင္းမေပးလို႔
မင္း ေဒါသထြက္ေနၿပီလား
ႏွမခ်င္းမစာနာ၊ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားခ်င္း မယိုင္းပင္းလို႔
လူေတြအေၾကာင္း မင္းသေဘာေပါက္ေနၿပီလား
အလုပ္မရွိတဲ့ရက္ေတြမွာ ဟိုေတြး ဒီေတြနဲ႔
ျဖတ္လမ္းက ေငြရွာေရးအတြက္
မင္းစိတ္ေတြ ယိုင္နဲ႔လို႔မ်ား ေနေလသလား
အစားအေသာက္ အေနအထိုင္ ႏံုခ်ာလို႔
မင္းအေရျပားေတြ မြဲေျခာက္ေနၿပီလား
အေပါစားမိတ္ကပ္နဲ႔ ႏူတ္ခမ္းနီကိုဆိုးလို႔
ေခတ္တစ္ခုလံုးကို အရြဲ႔တိုက္ျပစ္လိုက္ဖို႔မ်ား မင္းစဥ္းစားေနသလား။
စက္႐ံုပိတ္လို႔ ေအာ္ဒါလိုက္သူေတြ
ေသြးသားလံွဳ႔ေဆာ္လို႔..
အေျခအေနေပးလို႔..
မိေ၀းဖေ၀းမွာ အရမ္းကို လြတ္လပ္လို႔..
တစ္ညတာ.. တစ္လတာ
အေပ်ာ္ခ်စ္ေတြရွိတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ
မင္း မသာယာမိပါေစနဲ႔။
ညေနခင္း စက္႐ံုဆင္းခ်ိန္ေတြမွာ
တစ္ေယာက္တည္း လမ္းမသလားေလနဲ႔
အလုပ္သမား လက္မွတ္မရွိရင္
ေစ်းထဲကိုလည္း မသြားမိေစနဲ႔
ထိုင္းပုလိပ္နဲ႔ လမ္းသရဲေတြဟာ
မာဖီးယားေတြကြဲ႔
မင္းေငြေၾကး
မင္းကိုယ္ခႏၶာ
မင္းအေသြးအသားကို
သူတို႔ေတြ
ဓါးျပတိုက္ၾက ေပလိမ့္မယ္။
ေတာင့္ထားကြဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔
လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ တန္ဖိုးဆိုတာ
ေငြေၾကးနဲ႔ တိုင္းတာလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး
မင္းသိကၡာ၊ မင္းကိုယ္က်င့္တရား
လံုးပါး မပါးေစနဲ႔။
အေမွာင္ညကို လြန္ေျမာက္ရင္
အလင္းေရာက္လာမွာပါ
မင္းခြန္အားကို စုစည္း
မင္းသမာဓိကို လံုၿခံဳပါေစ
ဒုကၡကို အံတု
ေသာကကို ေျခဖ်က္
“ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းခ်ည္းပဲလို႔သာ ႏွလံုးသြင္း”
ေခတ္တခုလံုးကို ေလွာင္ၿပံဳးရင္း
ရဲရဲသာ ခရီးဆက္ပါ
မင္းခ်စ္တဲ့ ေႏြဦးဟာ
မၾကာခင္ ေရာက္လာရမွာ
မင္းခူးဆြတ္ဖို႔ ေစာင့္ရစ္ေတာ့ ေကာင္မေလးေရ။ ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
15 February, 2008
ေဖေဖာ္၀ါရီ ေၾကကြဲ ေတး
၁။
ေန႔မွာပူၿပီး ညမွာေအးတဲ့ ေဆာင္းဟာ
အေရွ႔တိုင္း အရပ္ဌာေန မွာ
ေဆာင္းပီသခြင့္ မရေအာင္
က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႔တဲ့ေနရွာ။
အ၀ါဖက္ကို ကူးေျပာင္းစ
အစိမ္းေရာင္ရင့္ အရြက္ေတြက
ဇရာ သ႐ုပ္ ကိုလွစ္ဟလို႔ ျပရဲ႔။
ေဆာင္းဟာ
လက္က်န္ ႏွင္းစက္ေတြကိုလည္း
အၿပီးသတ္ ႐ုပ္သိမ္းေတာ့မဲ့ဟန္နဲ႔
နာတာရွည္ သက္ျပင္းရွည္ကို သံေ၀ဂနဲ႔ ခ်လိုက္ပံု။
ငါတို႔ဟာ
ကမၻာေျမကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ဖို႔မ်ား
လူျဖစ္ခဲ့ ေလသလား။
ငါ နားေတြ အူတယ္
ငါ ေခါင္းေတြ ပူတယ္
ဒါဟာ သဘာ၀ပဲလား
ဒါဟာ သဘာ၀ပါပဲလို႔ ေက်းဇူးျပဳ၍ မေျပာၾကပါနဲ႔။
ကမၻာေျမ
သူ႔အတိုင္း စိမ္းလန္းပါေစ
ကမၻာေျမ
သူ႔အတိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ
ပန္းေတြ ပြင့္လန္းခြင့္ ရပါေစ
ငွက္ကေလးေတြ လြတ္လပ္စြာ ေတးသီ ႏိုင္ပါေစ
ငါးကေလးေတြ လြတ္လပ္စြာ ကူးခတ္ ႏိုင္ပါေစ
အာမင္
ကမၻာေျမကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ အရွင္။
၂။
ဒီ တစ္ေဆာင္းကေတာ့
အေသအေပ်ာက္မ်ားလြန္းတယ္။
ဗံုးေတြ ခြဲတယ္
Gun ေတြနဲ႔ Shoot တယ္
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိစြာ လူေတြကိုသတ္တယ္
ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့စြာ လူေတြကိုသတ္တယ္။
“ၿငိမ္းခ်မ္းေရး”
“ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ”
“သင္ပုန္းေျခေရး”
“ရန္ၿငိဳးေတြ ေျပေရး”
“အာဃာတေတြ ကင္းစင္ေရး”
“မုန္းစကို တိုေစ၊ ခ်စ္စကို ရွည္ေစ”
ကာလ ရွည္ရွည္လွ်ားလွ်ား
လူေတြရဲ႔ ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္က်လာတဲ့ စကားလံုးေတြမွာ
အမွန္တရားေတြ တေျဖးေျဖး ပါးလွ်ား
အလိမ္အညာေတြမ်ား။
ေဟ့
ေခြးကိုက္ ခံရတာကို
အဲဒီ ေခြးနဲ႔ ဖက္ၿပိဳင္ ကိုက္ဖို႔ကလည္း အခက္သား။
၃။
မွတ္မွတ္ရရ
အဲဒီေန႔က
ကမၻာတစ္လႊားက ၿမီးေကာင္ေပါက္ေတြ
အာသာရမၼက္ ျပင္းျပတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔
“ဘာလင္တိုင္းေဒး” က်င္းပေနခ်ိန္။
ႏွင္းဆီဟာ
လူငယ္ေတြရဲ႔ အခ်စ္နဲ႔ အလိုရမၼက္မွာ ဓါးစာခံပန္း ျဖစ္ခဲ့ရရွာ။
အဲဒီ ခ်စ္ျခင္းသေကၤတျပ ႏွင္းဆီဟာ
လူတခ်ိဳ႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုး ခရီးအတြက္
ေၾကကြဲမွဳ နိမိတ္ျပသေကၤတ ပန္းေတြ
တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ျဖစ္သြားခဲ့ရပံု။
ေဖေဖာ္၀ါရီ အခ်စ္နတ္သမီးေရ...
သင့္ေျခရင္းမွာ ပန္းေတြေႁကြခဲ့ရ
သင့္ေျခရင္းမွာ လူေတြေသခဲ့ရ
အိုဘဲ့ အခ်စ္နတ္သမီးငဲ့
အသင္ ေပ်ာ္ရႊင္ ျမဴးတူးႏိုင္ပါေစ။
၄။
ရပ္တည္ခ်က္ အစဥ္ ခိုင္မာသူ
ေတာင္ေပၚနဲ႔ ေျမျပန္႔ ခ်စ္ၾကည္ေသြးစည္းေရး အေလးထားသူ
က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ လူမ်ိဳးေရးအျမင္ ျမဴမွဳန္မွ်မရွိေလသူ
“ေျမ” ကို ခ်စ္မက္သူ
ရာသက္ပန္ ေတာ္လွန္ေရးသမား
ေကာ္သူးေလရဲ႔ အေတာက္ပဆံုး ၾကယ္စင္တစ္ပြင့္
ကရင္တို႔ရဲ႔ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္
ေရဆန္လမ္းက ပန္း႐ိုင္းလိပ္ျပာ
အို…… ပဒိုမန္းရွာ
သင္ေသေသာ္လည္း
သင့္ ၀ိညာဥ္ဟာ
ၾကယ္စင္တစ္ပြင့္အျဖစ္
ေဟာဟို မိုးေကာင္းကင္ေပၚမွာ
ထာ၀စဥ္ လင္းလက္ေတာက္ပေနပါ။
သူရဲေကာင္းကိုခ်စ္တဲ့ ကၽြဳပ္တို႔ ႏွလံုးသားမွာ
သင္ဟာ ထာ၀ရ ရွင္သန္ေနမွာ။
သင္၏ ၀ိညာဥ္ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။
အို… ဗုဒၶ
ကမၻာေျမကို ေစာင့္ေရွာက္ ႏိုင္ပါေစ။
၅။
“ေရစုန္မွာေမွ်ာမလိုက္နဲ႔ ေရဆန္ကို ဆန္ၿပီး ကူးခတ္” တဲ့
သင္ တစ္ခါက သြန္သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ စကား
ကၽြႏ္ုပ္ ထာ၀စဥ္ မွတ္သား နာယူေနပါ့မယ္။
သင္ ျဖတ္သန္း နင္းေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့
ေတာ္လွန္ေရး ေျခရာမ်ား
သင္ စိုက္ထူခဲ့တဲ့ မွတ္တိုင္မ်ား
ကၽြဳပ္တို႔ မ်ိဳးဆက္ လူငယ္မ်ား
ဆက္လက္ ခ်ီတက္သယ္ေဆာင္မယ္
အဲဒီ ကတိစကား
ေရာက္ရာ ဘံုဘ၀က
သင္ ၾကားခြင့္ ရပါေစသား။
၆။
ေဟာဒီကမၻာမွာ လိုအပ္ေနတာ
“ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” နဲ႔ “ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ”
လူသားေတြ
ေမတၱာတရား ေခါင္းပါး
ေလာဘရမၼက္ႀကီးမားမွဳမွာ
ကမၻာေျမဟာ
အက်ည္းတန္ခဲ့ရရွာ
အို.. ဗုဒၶ
ကမၻာေျမကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါေစ
အာမင္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
12 February, 2008
အခ်စ္မဲ့ လိပ္ျပာ
အထီးက်န္လြန္းလို႔
အေဖာ္ရွာမယ္စိတ္ကူးနဲ႔
ႏွလံုးသားအင္ဂ်င္ကို ႏိွဳးၾကၫ့္မိတယ္
လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္ကလို တက္ႁကြျမဴးထူးမွဳမရွိတဲ့ ၀ိညာဥ္ဟာ
လတ္ဆတ္စြင့္ကားတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြဆီ
၀တ္မူန္ကူးဖို႔ ထြက္သြားေလရဲ႔
လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္တံုးက ပန္းပြင့္ေတြရဲ႔အလွကိုသာ
စိတ္၀င္စားတတ္ခဲ့တဲ့ ၀ိညာဥ္ဟာ
အခုေတာ့ ပင္စည္ရဲ႔ႁကံ့ခိုင္မွဳကို
ပိုမိုအေလးထားတတ္လာခဲ့
ပန္းပြင့္ေတြ အေရာင္စံု အေသြးစံု ဆိုက္စံု ဂိုက္စံု
ပြင့္အာခါစ အဖြံ႔ထြားဆံုး အလွပဆံုး ပန္းကေလးတစ္ပြင့္မွာ
၀ိညာဥ္ဟာ ခိုနားလိုက္တယ္
မိတ္ဖြဲ႔တယ္
ပန္းကေလးက အၿပံဳးနဲ႔တံု႔ျပန္တယ္
၀တ္ရည္ခ်ိဳျမနဲ႔ ဧၫ့္၀တ္ျပဳရွာရဲ႔
ပန္းကေလးရဲ႔ ႏွစ္လိုလိုက္ေလွ်ာမွဳမွာ
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အိပ္ေမာက်ေနရရွာတဲ့၀ိညာဥ္ဟာ
ေၾကနပ္သြားတယ္
ဆတ္ကနဲလည္း တစ္ခ်က္တုန္သြားရဲ႔
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကရွာေနခဲ့တဲ့ ပန္းကေလးကိုေတြ႔ရၿပီ
၀ိညာဥ္ဟာ
၀မ္းသာအားရ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္
၀ိညာဥ္ဟာ
၀တ္မွဳန္ကူးဖို႔ အသင့္ျဖစ္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း
ႏွလံုးသားကို မက္ေဆ့ခ်္လွမ္းပို႔တယ္
ၿပီးေတာ့ မေျပာျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း
၀ိညာဥ္ရဲ႔ ႏွဳတ္ဖ်ားကထြက္က်လာခဲ့
အားသြန္ခြန္စိုက္ ေျပာခ်လိုက္တဲ့စကားက
“ပန္းကေလးကို ခ်စ္တယ္” တဲ့
ပန္းခင္းႀကီးတစ္ခုလံုး ၿငိမ္သက္သြားေတာ့တယ္
ဒါေပမဲ့....
ရင္တစ္ခ်က္ ခုန္လွဳပ္အၿပီးမွာ
ႏွလံုးသားဟာ ျပန္လည္ၿငိမ္သက္သြားခဲ့
အဲဒီ အခိုက္အတန္႔ကေလးမွာပဲ သိလိုက္ရတာက
၀ိညာဥ္နဲ႔ ႏွလံုးသား အခ်ိတ္အဆက္ကင္းမဲ့
၀ိညာဥ္က ပို႔လိုက္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ဟာ
ႏွလံုးသားကို ေရာက္မလာခဲ့ေတာ့
အထိတ္တလန္႔နဲ႔ပဲ လက္ခံလိုက္ရတယ္
ႏွလံုးသားဟာ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီ
အနိႏၶာ႐ံုေတြ ရင့္ေရာ္ခက္ထန္ ၾကမ္းတမ္းမွဳေတြရဲ႔ ၾကားမွာ
ႏူးၫံ့လြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားဟာ တကယ္ေသဆံုးသြားခဲ့ပါၿပီ
သိကၡာရွိတဲ့ ၀ိညာဥ္ဟာ
ပန္းပြင့္ေလးကို ႏွဳတ္လြန္သြားတဲ့ ကတိစကားေၾကာင့္
လူသားမဆန္ေတာ့တဲ့ ခႏၵာကိုယ္ကေန
အေ၀းကို အၿပီးတိုင္ထြက္ခြာသြားခဲ့
ေနာက္ဆံုးေတာ့..
ေသဆံုးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ႏွလံုးသားရယ္
စဥ္းစားေတြးေတာဖုိ႔အတြက္သာ အသံုးခ်တတ္တဲ့ဦးေႏွာက္ရယ္
ေသြးသားဆႏၵလိုအပ္ခ်က္ပဲရွိေတာ့တဲ့ ခႏၵာကိုယ္တစ္ခုဟာ
အထီးက်န္စြာ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့တယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
10 February, 2008
ပင္လယ္ (၁)
မိုးရြာမဲ့ရက္ကို လက္ခ်ိဳး ေရတြက္ေနစရာ မလိုဘူး
ေရခမ္းသြားမွာကိုလည္း ေတြးပူစရာ မလိုဘူး
လူမသိသူမသိ တိမ္ေကာသြားရတဲ့ ေျမာင္းေကာအိုင္ေတြမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ဘူး
ပင္လယ္မွာ ႀကီးက်ယ္တဲ့ သမိုင္းရွိတယ္၊ ခမ္းနားထည္၀ါတဲ့ သိကၡာရွိတယ္
ျမစ္ေတြကသာ ပင္လယ္မွာ လာစီးဆင္းရေလတယ္
ႀကီးရင္လည္း အႀကီးဆံုး၊ က်ယ္ရင္လည္း အက်ယ္ဆံုး
ဒါမွ ပင္လယ္ ပီသ ေပလိမ့္မေပါ့။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
06 February, 2008
ငါက စနက္တံျဖဳတ္ထားတဲ့ ေကာင္
ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့ကို ျပင္းတယ္လို႔ လာမေျပာနဲ႔
ငါက ေနာက္ဆံုးေပၚ ဟိုက္ဒ႐ိုဂ်င္ဗံုးထက္
ပိုမို ျပင္းထန္တဲ့ေကာင္
ငါက စနက္တံျဖဳတ္ထားတဲ့ေကာင္
ငါက ဆာေလာင္ေနတဲ့ေကာင္
ငါက ေပါက္ကြဲဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ေကာင္။
ငါဟာ စစ္ေသြးၾကြ မဟုတ္ဘူး
ငါဟာ အၾကမ္းဖက္သမား မဟုတ္ဘူး
ငါဟာ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ မဟုတ္ဘူး
ငါ ေနာင္ဘ၀ကို မယံုၾကည္ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့
အိုဗာျဖစ္ေနတဲ့ ဂိမ္းကို
ငါက တသသ လြမ္းေနမိတာ
ငါက မျပတ္သားမိတာ
ငါက အတိတ္ေမ့ေရာဂါ ရေနတာ
ငါက အေျခအေနအရ
႐ူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားရတာ
ငါက လိုအပ္ခ်က္အရ
ေခြးေသေကာင္ပုတ္ႀကီးကို
ေအာင့္ၿပီး နမ္းေနရတာ
ငါက မနက္ျဖန္အေၾကာင္း
မစဥ္းစားပဲ ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတာ။
ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့ ပရိသတ္က ကလပ္စ္စစ္ေတြမႀကိဳက္လို႔
ငါ ကေလးႀကိဳက္ပံုျပင္ေတြ ေျပာေနရတာပါ
ငါက လုပ္သလိုမျဖစ္လို႔ ျဖစ္သလို လုပ္ေနရတာ
ငါက မိုက္႐ိုင္းေစာ္ကားခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး
အေျခအေနက ငါ့ကို ေတာင္းဆိုေနလို႔ပါ
ငါ မိုက္ေသြးေတြ ၾကြေနတာ မဟုတ္ဘူး
လိုအပ္လို႔ မိုက္ျပေနရတာ
ငါ့ ႏွလံုးသားက ႏူးၫ့ံပါတယ္
ငါက အေျခအေနအရ ၾကမ္းတမ္းေနရတာ
ငါက အခ်စ္ႀကီးသူပါ
မခ်စ္မိေအာင္ ေန ေနရတာ။
ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့ကို ျပင္းတယ္လို႔ လာမေျပာနဲ႔
ငါက ငါ့ ေသြးေတြ ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့အထိ
ဆာေလာင္ေနတဲ့ေကာင္
ငါက ငါ့အသားေတြ ပူခ်စ္ေနတဲ့အထိ
ပ႗ိပကၡ ျဖစ္ေနတဲ့ေကာင္
ငါက နဴကလီးယားဗံုးထက္
ပိုမို ျပင္းထန္တဲ့ ေကာင္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
29 January, 2008
ငါ ခ်စ္မက္တဲ့့ ႏွင္းဆီ
အခ်စ္ေရ…
ကိုယ္ဟာ ငွက္တစ္ေကာင္ဆိုရင္
ေတာေတာင္ အထပ္ထပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး
မင္းရွိရာအရပ္ဆီကို ပ်ံသန္းလို႔သြားလိုက္ခ်င္ပါရဲ႔
မင္းအခ်စ္ကို အေလာတႀကီးလိုအပ္မိလို႔ေလ..။
ခရီးေဒသအကြာအေ၀းက
စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါခြင့္မရေအာင္
ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို စည္းျခားကန္႔သတ္
ကိုယ္ကဘယ္ေလာက္ထိ ၾကာၾကာေစာင့္ေနရမွာတဲ့လဲ
ကိုယ္ဟာ မြတ္သိပ္စြာ ဆာေလာင္ေနသူပါ
ကိုယ္ဟာ အခ်စ္ငတ္ေနသူေလ
ပင္လယ္ေပ်ာ္ ဖ်ံတစ္ေကာင္လို
ကိုယ့္မွာ ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵေတြရွိတယ္
ေတာထဲက က်ားရဲတစ္ေကာင္လို
ကိုယ့္မွာ ၿမဲၿမံတဲ့ ခြန္အားေတြရွိတယ္
မင္းရဲ႔ ေဖာ္ေရြလိုက္ေလ်ာမွဳမွာ
ကိုယ္ဟာတပ္မက္ၿငိတြယ္
မင္းရဲ႔ ပြင့္လင္း လြတ္လပ္မူမွာ
ကိုယ္ဟာ အတံုးအ႐ံုးက်႐ူံး
အခ်စ္က
တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
သဘာ၀အတိုင္း မဖံုးမကြယ္ ပြင့္လင္းေစခဲ့
တစ္ေယာက္ခႏၶာကိုယ္ထဲကို တစ္ေယာက္က
ဓါးေႃမွာင္တစ္ေခ်ာင္းလိုစိုက္၀င္ ေရွ႔ခရီးဆက္
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို လိုအပ္ေနတဲ့အထိ
တို႔ေတြ ဆက္ခ်စ္ၾကမယ္..။
ႏုနယ္ပ်ိဳမ်စ္တဲ့ မင္းရဲ႔ရင္ခြင္မွာ
ခိုင္မာၿမဲၿမံတဲ့ ကုိယ့္ရဲ႔ ဇြဲစိတ္ထက္သန္မွဳနဲ႔
မေမာႏိုင္မပမ္းႏိုင္ အခ်စ္ေန႔ေတြ ညေတြကို
လက္တြဲ ကူးခပ္ၾကမယ္
ကိုယ္တို႔ရဲ႔ အခ်စ္ခရီးဟာ
ပင္လယ္ကို ေလွငယ္နဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ရသလို
ေတာလမ္းခရီးၾကမ္းကို ေတာစီးဖိနပ္မပါပဲ ျဖတ္သန္းရသလို
စိန္ေခၚမွဳေတြရွိမယ္၊ ပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္ၾကလိမ့္မယ္
ပင္လယ္ဆားငန္ေရေသာက္ၿပီး အငမ္းမရ ေရငတ္ဆာေလာင္
ခရီးပမ္းတဲ့အခါ အားအင္ကုန္ခမ္း
ကိုယ္ေမာတဲ့အခါ မင္းကတက္ကိုကိုင္
မင္းေမာတဲ့အခါ ကိုယ္ကတက္ကိုကိုင္
အေပးအယူမွ်တတဲ့ အခ်စ္က
ေလာကနိဗၺာန္ပဲေပါ့ အခ်စ္ရယ္..။
ၾကင္နာသနားတတ္တဲ့ မင္းရဲ႔ငဲ့ၫွာမွဳနဲ႔
ကိုယ့္ရဲ႔ အထီးက်န္မွဳ ႏွစ္တစ္ရာလြင္ျပင္ကို
အႃမဲစိမ္းသစ္ေတာအျဖစ္ ဖန္ဆင္းရမယ္
ထာ၀ရ မိုးေခါင္ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႔ကႏၱာရမွာ
မင္းရဲ႔ ဆႏၵျပင္းျပတဲ့ အနမ္းေတြနဲ႔
မိုးေတြႀကီး ေရေတြလွ်ံေစရမယ္ အခ်စ္ရယ္..။
မင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ ၿပီးေျမာက္မွဳပါ
မင္းရဲ႔ ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းတဲ့
ပြင့္လင္း ႐ိုးရွင္းမွဳကို ကိုယ္ကခ်စ္တယ္။
မင္းဟာ ကိုယ္နမ္းလို႔မ၀တဲ့ ႏွင္းဆီ
မင္းဟာ ကိုယ္ငတ္မေျပတဲ့ ၀တ္ရည္ေပါ့။
အခ်စ္မွာ ရွက္ေၾကာက္ေနသူေတြကို ထားရစ္ခဲ့မယ္
မင္းရဲ႔ ဆႏၵ ကိုယ့္ရဲ႔ ဆႏၵေတြအျပန္အလွန္ျဖၫ့္ဆည္း
အခ်စ္နဲ႔ ထာ၀ရစိမ္းလန္းမယ္
အခ်စ္နဲ႔ ထာ၀ရႏုပ်ိဳရွင္သန္ၾကမယ္..။
အခ်စ္ေရ…
ကိုယ္ဟာ ငါးတစ္ေကာင္သာဆိုရင္
အိႏၵိယ သမုဒၵရာႀကီးကိုေက်ာ္ျဖတ္
မေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္ လက္ပစ္ကူးခပ္
မင္းဆီိကို အေရာက္လာခဲ့ခ်င္တယ္
ကိုယ္ဟာ ဆာေလာင္ေနသူပါ
ကိုယ့္အေသြးအသားေတြထဲအထိ မင္းကိုလိုအပ္ေနမိလို႔
ကိုယ္ဟာ အၾကာႀကီးေစာင့္ေနခဲ့ရသူေလ..။
ခုေတာ့…
အေရွ႔တိုင္း အရပ္ဌာေနက
႐ူးသြပ္မိုက္မဲစြာ မင္းကိုတပ္မက္မိတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႔၀ိၫာဥ္ဟာ
ၿမိဳ႔ေတြ ရြာေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္
ေတာအထပ္ထပ္ ေတာင္အသြယ္သြယ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္
ပင္လယ္ သမုဒၵရာေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္လို႔
မင္းရွိရာအရပ္ဆီကို ပ်ံသန္းလို႔လာခဲ့ၿပီ
ေထြးပို႔လို႔ႀကိဳဆိုေလမွာလား ေမာင့္ေဒ၀ီသခင္မဖုရား……။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
19 January, 2008
ပန္း
ပန္းကေလး
အငံုဘ၀မွာပဲ
ေနလို႔ရရင္ေကာင္းမယ္။
အငံုက
အပြင့္ထက္
ပိုၿပီးႏူးၫံ့တယ္
ေလာကဓံကို
အ႐ိုးခံအတိုင္း တုန္႔ျပန္တယ္။
အပြင့္က
လွေသြးႁကြယ္တယ္
မာယာမ်ားတယ္
ဖ်ားေယာင္းေသြးေဆာင္တတ္တယ္
ေလယူရာတိမ္း
ယိမ္းတတ္ျပန္တယ္။
ပန္းပင္ရဲ႔ ဘ၀
ပန္းလွလွေတြ
ပြင့္ေ၀ေပးဖို႔။
ပန္းမပြင့္တဲ့ အပင္ဟာ
အၿမံဳပဲ။
အပြင့္မလွတဲ့ အကိုင္းဟာ
မ်က္ႏွာမြဲ။
ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႔ ျဖစ္စဥ္မွာ
ငံုၿပီးရင္ ပြင့္
ပြင့္ၿပီးရင္ ေႁကြ
ဒါ သဘာ၀ပါပဲ။
ပန္းပြင့္ကေလးမွာ
ေရြးခ်ယ္စရာမဲ့။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
14 January, 2008
၂၀၀၈ ႏွစ္ဦး အစီရင္ခံစာ
လူထုအေရးဆိုသံမ်ား
လမ္းမေတြေပၚ
ပြင့္အံလွ်ံက်
မိစၦာတို႔ ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ေၾကာက္တဲ့
သံမဏိလက္သီးျပင္းျပင္းမ်ား
တစ္ခ်က္ၿပီး… တစ္ခ်က္ဲ
ဒါ.. ကိုထင္ေက်ာ္ စလိုက္တဲ့ မီးပြား
စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းျဖစ္တယ္
ဒါ.. ကိုမင္းကိုႏိုင္႐ိူ႔လိုက္တဲ့ မီးတုတ္
လူထုလူပ္ရွားမူျဖစ္တယ္
ဒါဟာ.. သံဃာေတြဦးေဆာင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး
ေရႊ၀ါေရာင္ အေရးေတာ္ပံုေဟ့ ။
ေတာ္လွန္ေရးသစ္က
ဒီေရလိူင္းလံုးေတြလို
၀ုန္းဒုိင္းႀကဲ
အိပ္ေမာက်ေနသူေတြကို
႐ိုက္ပုတ္လူပ္ႏိူး
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အသစ္ေတြ
႐ုဒ္မက္အသစ္ေတြနဲ႔
တစ္ဖန္ရွင္သန္ ႏိုးထလာခဲ့ရျပန္ ။
ေသြးစက္ေတြနဲ႔
ခဏခဏ လိမ္းက်ံခံထားရတဲ့
လမ္းမေတြဟာ
မိစၦာေတြကို က်ိန္စာတိုက္တယ္
လမ္းမေတြဟာ
အဖိႏွိပ္ခံေတြဖက္က
ရည္တည္တယ္
အဖိႏွိပ္ခံေတြနဲ႔
ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားတယ္
လမ္းမေတြဟာ
အဖိႏွိပ္ခံေတြရဲ႔ ေအာင္ပြဲကို
ေစာင့္ေနခဲ့ၿပီ ။
တစ္ရက္ၿပီး…. တစ္ရက္
အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္လြန္းခဲ့
တခ်ိဳ႔လူေတြအတြက္
ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေကာင္းရဲ႔
သံဃာေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ေတာ့
ကမၻာေၾကေတာင္ ဥဒါန္းမေၾကတဲ့ပြဲ ။
ေသြးမတိတ္ေသးတဲ့
သမိုင္းက
ဒဏ္ရာအနာတရေတြကို
မွတ္တမ္းတင္ထားလိုက္တယ္ ။
ၿပီး.. အသစ္ေရးဖို႔ အသင့္ ေစာင့္ေနခဲ့ ။
“ ျမန္မာျပည္အေရးဟာ
ကမၻာ့အစီအစဥ္ရဲ႔
ထိပ္ဆံုးမွာ ဆက္ရွိေနရမယ္ ” တဲ့
အေနာက္ကမၻာကေျပာတယ္ ။
စိုးရိမ္မူ၊ သနားၫွာတာမူ၊ ပံ့ပိုးကူညီမူေတြရဖို႔
ဘုန္းႀကီးေတြ…. ေက်ာင္းသားေတြ
တိုင္းျပည္ကို အသက္စြန္႔ၿပီး
ခ်စ္ရဲသူေတြ
စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္သြားခဲ့ၾက ။
“ ႐ုဒ္မက္ အတိုင္းဆက္သြားမယ္ " တဲ့
အိုနာက်ိဳးကန္း မိစၦာကေျပာတယ္
သူ႔ကိုၾကည့္ေတာ့ ယိုင္နဲ႔နဲ႔
ဘုန္းႀကီးေသြးနဲ႔ ရာဇပၸလႅင္ကို ေဆးခဲ့ရတဲ့
မိစၦာအိုဟာ
စိတ္ေျခာက္ျခားေနတယ္
သူ႔ကိုယ္သူ ယံုၾကည္မူေတြ
ေအာက္ဆံုးအထိ
ေလွ်ာက်သြားတယ္
႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေနတယ္ ။
အာဆီယံႏိုင္ငံေတြက
ရပ္တည္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းတယ္
တ႐ုတ္က
႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္
ခုေတာ့..
ျမန္မာ့အေရးဟာ
ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႔ လက္ထဲမွာ
၀ကြက္ ေရာက္ရွိေနရွာ ။
အေျခအေနေတြကေတာ့
၀႐ုန္းသုန္းကား
၀ုန္းဒိုင္းႀကဲပဲ
ပိုစတာ ကမ္ပိမ္းေတြ
စတစ္ကာကမ္ပိမ္းေတြ
အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရးစာရြက္စာတမ္းေတြ
ေနရာအႏွံ႔ ျပန္႔က်ဲေနတယ္ ။
ေရွာ့ေ၀့ေရဒီယိုမွာ
ရပ္ကြက္ထဲမွာ
Taxi ေပၚမွာ
တယ္လီဖုန္းလိုင္းေပၚမွာ
အစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းေတြေျပာေနၾကတယ္
လူထုက
အစိုးရကို စိန္ေခၚလိုက္တယ္
အစိုးရက
တျဖည္းျဖည္း ေနာက္ဆုတ္ေပးေနရတယ္ ။
ခံရတာ မ်ားလြန္းလို႔
က်ားနာခဲ ခဲၾကလိမ့္မယ္
အသာတၾကည္မေပးလို႔
ရသလို ယူၾကရေတာ့မယ္
“ ရရင္ရ၊ မရရင္ခ် ” မူကို ကိုင္စြဲၾကရေတာ့မယ္
အေရးေတာ္ပံုမွာ
ပါ၀င္ၾကဖို႔ လူထုႀကီးက
စိတ္လူပ္ရွားေနတယ္
ေခါင္းေဆာင္ကုိ ေမွ်ာ္ေနတယ္
ဒီတစ္ခါ တိုက္ပြဲေတြမွာ
အင္တိုက္အားတိုက္ ပါ၀င္ၾကမယ္လို႔
ကတိေပးသူေတြလည္း ရွိရဲ႔ ။
ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုနီးပါး ရွည္ၾကာသြားတဲ့
ကစားပြဲဟာ
အဆံုးသတ္ခ်ိန္ နီးကပ္လာခဲ့
လူထုအတြက္ ေနာက္ဆုတ္စရာ
ေနရာလပ္ မက်န္ေတာ့သလုိ
အခြင့္ထူးခံ စစ္ဗိုလ္တစ္စု အတြက္
ေရွ႔တိုးစရာ ကြက္လပ္မက်န္ေတာ့
ကစားကြက္ကုန္သြားခဲ့ၿပီ ။
စိတ္ဓာတ္ပ်က္ျပားေနတဲ့
စစ္တပ္ဟာ
အေရးေတာ္ပံုမွာ
ျပည္သူလူထုနဲ႔ ပူးေပါင္းလိမ့္မယ္
စစ္တပ္အတြက္
တျခားထြက္ေပါက္လည္း
ကင္းမဲ့ ။
က်ိန္စာမိေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္တစ္စုကေတာ့
တိုင္းျပည္ကို
ပရမ္းပတာ စီမံခန္႔ခြဲေနဆဲ
ေသြး႐ူးေသြးတန္း ေရွ႔ဆက္ေနဆဲ
လူ႔အခြင့္အေရးလူပ္ရွားသူကို
ေထာင္ဆယ္ႏွစ္ခ်လိုက္တယ္
ဖိအားေတြေၾကာင့္
ဆယ္ရက္နဲ႔ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ျပန္တယ္
သတင္းစီးဆင္းမူကို ထိမ္းခ်ဳပ္ဖို႔
စိတ္ကူးယဥ္တယ္
လူထုေဒါသကိုေၾကာက္လို႔
႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ရျပန္တယ္
ခံစစ္နဲ႔ ကစားေနရတယ္
ေနာက္ကို တထစ္ၿပီးတထစ္ ဆုတ္ေပးေနရတယ္ ။
တိုင္းျပည္ကေတာ့
ျပႆနာ မ်ိဳးစံု
ကူးစက္ေရာဂါမ်ိဳးစံုနဲ႔
ေသအံ့ ဆဲဆဲ ။
စနက္တံ
အျဖဳတ္ခံလိုက္ရတဲ့
ဗံုးတစ္လံုးလို
ေပါက္ကြဲလု တဲတဲ ။
ကမၻာ့ ပစၥကၡအေျခအေနေအာက္မွာ
စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္
ေနရာ က်ဥ္းသြားခဲ့
အာရွမွာ
ျမန္မာဟာ
အထီးတည္း စစ္အာဏာရွင္အျဖစ္
ႁကြင္းက်န္ရစ္တယ္ ။
ဆင္းရဲမြဲေတလြန္းတဲ့
လူထုႀကီးဟာ
သမိုင္းသစ္ဖြင့္လွစ္ေတာ့မယ္ ။
ႏိုင္ငံေရးအသိႏိုးၾကားလာတဲ့
လူထုႀကီးဟာ
သမိုင္းသစ္ေရးျခစ္ရေတာ့မယ္ ။
လံုး၀ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔
ေရွ႔ဆက္ တက္ရမယ္
ေရွ႔ဆက္ၿပီး… တက္ၾကရမယ္
တိုက္ပြဲအရွိန္ကို ႁမွင့္တင္ၾကရမယ္
ေအာင္စိတ္ကို ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲကိုင္စြဲ
ေအာင္ပြဲက ဒို႔ကိုေစာင့္ေနၿပီ ။
ေသခ်ာတယ္
“ဒီ…. ၂၀၀၈” ဟာ
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ နိဂံုးပဲ
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မုခ် က်ဆံုးရမယ္
ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမယ္ေဟ့…… ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
၁၄ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၈
10 January, 2008
အိုင္ဒီပီတို႔ရဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္
ဒီႏွစ္မွာလည္း
ကရင္ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ဟာ
အိုင္ဒီပီ တဲကေလးေတြဆီ
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ သယ္ေဆာင္မလာႏိုင္ခဲ့ျပန္ဘူး။
တစ္ခါက
အေရာင္လက္ခဲ့ဖူးတဲ့
အမိုးနဲ႔ အပါးတို႔ရဲ႔
မ်က္လံုးအိမ္ေတြဟာလည္း
အခုေတာ့ သူတို႔အေရျပားေတြလို
မြဲေျခာက္သေယာင္းထလို႔
ကိုယ့္ေမြးဖြားရာ ကိုယ့္ေဒသျပန္ၿပီး
ေခါင္းခ်မယ္ဆိုတဲ့ သူတို႔အိပ္မက္ဟာလည္း
တေန႔တျခား မူန္ရီေဖ်ာ့ေတာ့လာခဲ့။
ႏွစ္ကာလရွည္ၾကာလြန္းတဲ့
ျပည္တြင္းစစ္က
ဘ၀ေတြကို ေသကြဲ ရွင္ကြဲ
ဖားစည္သံေတြ တိတ္ခဲ့ရတဲ့
ဇြဲကပင္ေျမမွာ
အလြမ္းသံစဥ္ေတြသာ
တိုးလို႔လာခဲ့။
လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အတူ ေမြးဖြားလာတဲ့
ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္ ၆၀ မွာ
အေသအေပ်ာက္စာရင္း
အတိအက်မရွိဘူး
ပ်က္သြားတဲ့ရြာေပါင္း အေထာင္အေသာင္းနဲ႔
မီး႐ိူ႔ခံလိုက္ရတဲ့ ေတာင္ယာခင္း အသိန္းအသန္းကသာ
သက္ေသအျဖစ္ ႁကြင္းက်န္ရစ္တယ္။
တစ္ျခားႏိုင္ငံကလူေတြအတြက္
ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ဟာ
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း
က်န္းမာသန္စြမ္းျခင္း
အစာေရစာေပါမ်ားျခင္းေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔
ေကာင္းျမတ္တဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ ရွိေကာင္းရွိလိမ့္မယ္
ေတာထဲက အိုင္ဒီပီတဲကေလးေတြက
ကရင္ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲမွာေတာ့
နယူးရီးယား သီခ်င္းသံေတြမရွိဘူး
တိတ္ဆိတ္မွဳနဲ႔ႏွစ္သစ္ကိုႀကိဳဆိုၾကရတယ္
အိုင္ဒီပီေတြအတြက္
ႏွစ္သစ္ကူးဆိုတာ
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမွဳ
ေရာဂါဘယထူေျပာမွဳနဲ႔
ေၾကာက္ရြ႔ံထိတ္လန္႔မွဳေတြကို
လက္ေဆာင္ေပးတယ္။
ေန႔စဥ္နီးပါး ျဖစ္ပြားေနတဲ့စစ္ပြဲေတြ
အိုင္ဒီပီ တဲကေလးေတြနဲ႔ နီးကပ္လာတဲ့အခါ
ဒီထက္နက္တဲ့ ေတာေတာင္ေတြထဲ
သတ္ကြင္းေတြနဲ႔ ေ၀းရာ
လြတ္ေျမာက္ရာ တစ္ေနရာမွာ
ထြက္ေျပး ေရွာင္ပုန္းႏိုင္ဖို႔
အထုပ္အပိုးေတြ အၿမဲ အသင့္ျပင္ထားရတယ္။
စစ္၀ါဒီေတြနဲ႔ ခုခံစစ္ပြဲေတြၾကားက
အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႔
ေျမဇာပင္ဘ၀ေတြ
ေန႔ေသမလား၊ ညေသမလား
ေန႔ျမင္ညေပ်ာက္အေျခအေနမွာ
အခ်ိန္မေရြးေသဆံုးႏိုင္တယ္
ေျမႃမွဳပ္မိုင္းထိလို႔
အခ်ိန္မေရြး ေျချပတ္၊ လက္ျပတ္
ဒုကၡိတ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္
ဘက္ပက္ေတြဆီ အခ်ိန္မီသာမေရာက္ရင္
ေသြးလြန္ၿပီး ေသဆံုးႏိုင္ျပန္တယ္။
ေမြးရပ္ေျမကို အသက္ထက္ပိုၿပီးျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားလို႔
ေတာေတာင္ေတြထဲမွာျဖစ္သလို ေရွာင္ပုန္းေနၾကသူေတြရွိတယ္။
ဆင္းရဲဒုကၡဒဏ္ မခံႏိုင္လြန္းလို႔
နယ္စပ္ ဒုကၡသည္စခမ္းေတြကိုသြားေတာ့လည္း
လက္မခံလို႔ လွၫ့္ျပန္လာခဲ့ၾကရသူေတြရွိတယ္
တကယ္ေတာ့ ယူအန္အိတ္စီအာ အသိအမွတ္ျပဳ
ဒုကၡသည္ျဖစ္ခြင့္ေတာင္ မလြယ္ကူလွ
အိုင္ဒီပီေတြရဲ႔ဘ၀ ခါးသက္လြန္းလွတယ္။
တႏွစ္ထက္တႏွစ္
ေတာေတာင္ေတြထဲမွာ
ေက်ာင္းမတက္ရတဲ့ ကေလးေတြ ပိုမ်ားလာတယ္
မီးမဖြားႏိုင္လို႔ေသဆံုးေနရတဲ့ ကရင္အမ်ိဳးသမီးေတြ ပိုမ်ားလာတယ္
ေရာဂါမ်ိဳးစံုနဲ႔ေသေၾကသူဦးေရ ပိုမ်ားလာတယ္
ေျမႃမွဳပ္မိုင္းထိတဲ့ ဒုကၡိတေတြ ပိုမ်ားလာတယ္
နအဖ စစ္တပ္ေတြရဲ႔ အႏၱရာယ္ ပိုမ်ားလာတယ္
အဲဒီ ပိုမ်ားလာမွဳေတြနဲ႔
မေရရာတဲ့ အနာဂတ္ဟာ
ဒီႏွစ္အတြက္ အိုင္ဒီပီေတြရဲ႔
ႏွစ္သစ္ကူးလက္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ရျပန္ၿပီ…။…။
IDP: Internally displaced person
Backpacker: နယ္လွၫ့္ေက်ာပိုးအိတ္က်န္းမာေရးလုပ္သား
UNHCR: United Nation High Commission for Refugee
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၈
09 January, 2008
ႏွင္းႏွင့္အတူ အေမွာင္ညကို ျဖတ္သန္းျခင္း
ဒီတစ္ည
ခါတိုင္းထက္
ႏွင္းေတြပိုမ်ားတယ္
အေမွာင္ထဲမွာ
ႏွင္းက အျဖဴ
၀ရံတာကေနေက်ာ္ၾကၫ့္ေတာ့
အိမ္ေဘးက ဟိုင္းေ၀းလမ္းမမွာ
ႏွင္းေတြႃပြတ္သိပ္က်လာပံု။
ဟိုင္းေ၀းဟိုဘက္ျခမ္းမွာ
သားသတ္႐ံု
ညေနက ေနာက္ဆံုးေရာက္လာတဲ့
ခိုင္းႏြားအို ႏွစ္ေကာင္
ဒီတစ္ည
သူတို႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးညအျဖစ္
အိပ္စက္ၾကေတာ့မယ္
မနက္လင္းလို႔
ေနျခည္ဖ်ာက်လာတဲ့အခါ
ႏွင္းေတြနဲ႔အတူ
သူတို႔လည္း
ေပ်ာက္ဆံုးသြားၾကလိမ့္မယ္။
ငါက မလြတ္လပ္လို႔
ငါ့ကဗ်ာေတြလြတ္လပ္ခြင့္ျပဳပါ
ငါ့ရင္ထဲမွာ မြန္းၾကပ္လြန္းလို႔
စကားလံုးေတြအျဖစ္ အန္ထုတ္ခြင့္ျပဳပါ
ငါက ေမြးဖြားလာကတည္းက
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြဆိတ္သုဥ္းခဲ့ရ
ငါ့ကို ေမြးဖြားခဲ့တဲ့တိုင္းျပည္က
ငါ့စိတ္ကိုအက်ဥ္းခ်တယ္၊ ငါ့ကိုႏွိပ္စက္တယ္
ငါတို႔ မ်ိဳးဆက္ကို ရွင္လွ်က္နဲ႔ေသေစတယ္
ငါ ေနထိုင္တဲ့ေခတ္က
ငါ့ႏွလံုးသားကို ကန္႔သတ္တယ္
ငါ ပါ၀င္ပတ္သက္ခြင့္ရတဲ့ ဘ၀က
ငါ့ကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႔ကို ကန္႔ကြက္တယ္
ငါဟာ ပုထုဇဥ္လူသားပါ
ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္းကို
ခံစားတတ္သူ
ငါ ခံစားရတာကို ခံစားရသလို
ငါ့ကဗ်ာထဲမွာ ခ်ေရးခ်င္တယ္
ငါ့ကဗ်ာေတြဟာ
ငါ့ရဲ႔ ေၾကျငာစာတမ္း
ေတြေ၀ေစတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြမပါ
အခ်စ္အေၾကာင္း၊ ေခတ္အေၾကာင္း
ငါ ခံစားသလို ငါေတြး
ငါ ျမင္သလို ငါေရးမယ္။
ဒီတစ္ည
ႏွင္းေတြက ပိတ္ပိတ္သည္းသည္း
အေမွာင္ညဟာ
ႏွင္းေၾကာင့္ ျဖဴစင္လင္းလက္္
တစ္ေန႔လံုး
အပူေတြစုပ္ယူထားရတဲ့ ကတၱရာလမ္းမဟာ
ႏွင္းေၾကာင့္ ေအးျမလာတယ္
တကယ္ေတာ့
ကမၻာေျမရဲ႔ ငို႐ိူက္မွဳမွာ
‘ႏွင္း’ ဟာျဖစ္တည္လာခဲ့
ကမၻာေျမက ႏွင္းကို
မ်က္ရည္အျဖစ္ အန္ခ်တယ္။
ႏွင္းရဲ႔ မၿမဲတတ္တဲ့ သေဘာကပဲ
ငါ့ကို သံေ၀ဂ ရေစျပန္တယ္
အို... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ငါ.. ႏွင္း...ကို... ခ်စ္..တယ္…
“အခ်စ္” တဲ့
လြယ္လြယ္နဲ႔ ေျပာလို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ စကား
အဲဒီ အခ်စ္ဆိုတာ ထာ၀ရ တည္တံ့မွဳလား
ထာ၀ရ ဆိုတာလည္း ေယဘူယ်သတ္မွတ္ခ်က္ပါပဲ
ဒဗလ်ဴအိတ္အို အစီရင္ခံစာမွာ
ျမန္မာေတြရဲ႔ သက္တမ္းက
“၅၂ ႏွစ္” တဲ့
ငါေသဆံုးသြားတဲ့အခါ
ကမၻာေျမမွာ
ငါ ခ်စ္တဲ့ ႏွင္းေတြ က်န္ရစ္လိမ့္မယ္
ငါ ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ
လူတစ္ခ်ိဳ႔ ၀မ္းနည္းေကာင္း ၀မ္းနည္းလိမ့္မယ္
ငါ့အေၾကာင္း စကား၀ိုင္းဖြဲ႔ခ်င္
၀ိုင္းဖြဲ႔ၾကလိမ့္မယ္
ႏွစ္အနည္းငယ္ ၾကာတဲ့အခါ
ငါ မရွင္သန္ခဲ့ဖူးသလို
ေမ့ေပ်ာက္သြားၾကလိမ့္မယ္
လူတစ္ေယာက္ရွင္သန္ျခင္း
ေသဆံုးျခင္းဆိုတာ
ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ကိစၥတစ္ခု။
ႏွင္းေရ..
အိပ္မက္ထဲအထိ
ငါက ႏွင္းကို စြဲလမ္းခ်င္သူ
ငါ ျဖဴစင္ခြင့္မရသမွ်
ႏွင္းရဲ႔ ျဖဴစင္မွဳကို အားက်တယ္
ငါ ေမွာင္မိုက္သမွ်
ႏွင္းရဲ႔ ျခင္းလင္း၀င္းပျခင္းကို တမ္းတတယ္
ႏွင္းရဲ႔ အေျဖစကားမွာ
ငွက္ေတြထပ်ံတယ္
လယ္ကြင္းထဲက
စပါးပင္ေတြကလဲ
ယိမ္းႏြဲ႔ကခုန္
ငါ ဒီတစ္ည
အိပ္လို႔ရပါ့မလား။
ဒီတစ္ည
ငါေနထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့
ေျမာက္ပိုင္းႏွင္းဆီကို လြမ္းတယ္
ငါေမြးဖြားရာ အညာကိုလည္း လြမ္းတယ္
ဒီတစ္ေဆာင္းကုန္ရင္
အေႏြးအက်ၤီေတြ ျပန္သိမ္းထားရမယ္
ၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ေဆာင္းကို ထပ္ၿပီးေစာင့္႐ံု
ငါက ႏွင္းနဲ႔သာ ရွင္သန္လိုသူ
ေႏြဦး၀င္ရင္
ႏွင္းေတြေပ်ာက္ဆံုးသြားၾကလိမ့္မယ္
ဒီ.. အေမွာင္ညရဲ႔ အျပင္ဖက္မွာေတာ့
ႏွင္းေတြက ေ၀ေကာင္းဆဲ။ ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
၈ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၈
05 January, 2008
အခ်စ္
ေဟာဒီ ဟန္ေဆာင္တတ္တဲ့
မိုးေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွာ
ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းတဲ့ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔
ဘ၀ကို ႐ိုးရွင္းစြာ ျပန္စခ်င္မိတယ္ ။
လူတစ္ေယာက္က
အျခားလူတစ္ေယာက္ကိုလိုအပ္တာ
အခ်စ္လို႔ သတ္မွတ္ရင္
သူမကို လိုအပ္မိတဲ့ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ
အခ်စ္ဆိုတာရွိတယ္။
အဲဒီ သူမဟာ
က်ေနာ္ အၿမဲတမ္းတေနခ်င္တဲ့ ေကာင္းကင္ျပာ
က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ကမက္ခဲ့ ရတဲ့ အိပ္မက္
က်ေနာ့္ အေမွာင္ညေတြကို အဆံုးသတ္မဲ့ လမင္းငယ္
က်ေနာ့္ အထီးက်န္ျပတင္းတံခါးေတြကို တြန္းဖြင့္ပစ္လိုက္မဲ့
ကယ္တင္ရွင္ ေလနီ႐ိုင္း… အျဖစ္
က်ေနာ္က သတ္မွတ္ထားပါတယ္။
အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး
ေမတၱာဓါတ္ေတြနဲ႔ ျပၫ့္လွ်မ္းေနတဲ့
ရင္ခြင္တစ္စံုရယ္..
ကမၻာေလာကကို ခ်စ္တတ္တဲ့
ဆင္ျခင္တံုတရားရယ္..
ပန္းပင္ေလးေတြကို
ေရေလာင္းေပါင္းသင္တတ္တဲ့
ႀကီးျမတ္မွဳရယ္..
ၿပီးေတာ့ လွပတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
စြဲမက္ဖြယ္
ႏူတ္ခမ္းတစ္စံုရယ္ေပါ့ ..။
ေဟာဒီကမၻာမွာ
ခ်စ္ျခင္းသာမရွိရင္
မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားမွဳေကာရွိႏိုင္မွာလား
ခ်စ္ျခင္းမပါတဲ့
မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားမွဳနဲ႔
ကမၻာေျမဟာ
ေမတၱာအၾကည္ဓါတ္ေတြ ခမ္းေျခာက္သြားမွာ
က်ေနာ္စိုးရိမ္မိတယ္ ။
လူ႔ဘ၀မွာ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါပဲျဖစ္ျဖစ္
ေလာင္းကစားဖူးတယ္ဆိုရင္
ဒါဟာ.. အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္၊
သူမက က်ေနာ့္ကို ယံုၾကည္စြာ
က်ေနာ္က သူမကို ယံုၾကည္စြာ
ဘ၀ကိုပံုေအာၾကရမွာ..
ခ်စ္ေမတၱာ၊ ေငြေၾကး
နားလည္ျခင္း၊ သီးခံခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔
သစၥာတရားဟာ
အိမ္ေထာင္ေရးမွာ
အဓိကဇာတ္လိုက္ေတြျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္..
က်ေနာ္က ‘ကေလး’ လို႔ ေခၚတဲ့ သူမဟာ
က်ေနာ့္ အတြက္ ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္သလို
က်ေနာ့္ရဲ႔ တပ္မွဴးေကာင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္..
က်ေနာ္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္တဲ့အခါ
သူမရဲ႔ ဥယာဥ္မွာ အနားယူမယ္
က်ေနာ္ ေၾကာက္စိတ္၀င္လာတဲ့အခါ
သူမက က်ေနာ့္ကို စိတ္ဓါတ္ခြန္အားနဲ႔
ရဲေဆးတင္ေပးလိမ့္မယ္..
သူမမွာ
ႏူးၫံ့တဲ့ လက္တစ္စံုရွိတယ္
က်ေနာ့္မွာ
ေတြေ၀တတ္တဲ့ ဦးေခါင္းတစ္လံုးရွိတယ္..
သူမမွာ
လတ္ဆတ္တဲ့ ကိုယ္ခႏၵာရွိတယ္
က်ေနာ့္မွာ
ေဆြးေႁမ့ပုတ္သိုးေနတဲ့ အေတြးအေခၚ တခ်ိဳ႔ရွိတယ္..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ကမၻာဦးလူသားေတြလိုပဲ
သူမနဲ႔ က်ေနာ္ဟာ
က်ေနာ္နဲ႔ သူမရဲ႔ ကေလးေတြကို ေမြးဖြားရင္း
သူမနဲ႔ က်ေနာ္ရဲ႔ ျဒပ္မဲ့ အိပ္မက္ေတြကို
ဘီဒိုထဲ အၿပီးတိုင္ ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းရင္း
က်ေနာ္နဲ႔သူမရဲ႔ ပုဂၢလိက မာနေတြကို ႁမွဳပ္ႏွံသႃဂၤိုလ္ရင္း
အနာဂတ္ကို မရဲတရဲ တြန္းဖြင့္ဖို႔ အားယူေနခဲ့ၾကေပါ့……။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
၅ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၈
