01 November, 2007

Halloween Daydream

သရဲမ်ား ပန္းပြင့္မ်ားႏွင့္ အိပ္မက္တို႔ရဲ႔အိမ္

ညီမေလးရည္မြန္မွသူကိုယ္တိုင္ ေဟာ္လို၀င္ တေစၦအေျခာက္ခံရ အၿပီးမွာ က်ေနာ့္ကို လာပူးလို႔ က်ေနာ္လည္း ထြက္ေျပးလို႔မရေတာ့ပဲ သရဲအေျခာက္ခံလိုက္ရတယ္ဗ်ာ…။ ဒီတခါပဲ သရဲအေျခာက္ခံ ဖူးပါတယ္.. အဟုတ္ပဲ။

ဒါေပမဲ့သရဲဆိုတာ ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးလဲဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္မသိရ..။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာပဲ သရဲကို ေတြ႔ဖူး ၿပီး..အျပင္မွာ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးလို႔ပါ။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာလည္း သရဲဆိုတဲ့ ပုဂိၢဳလ္က တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္မတူေလေတာ့… သရဲဆိုတာ ဘယ္လိုပုဂိၢဳလ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အတိအက် ေျပာဖို႔ေတာ့ခက္ တယ္။

ငယ္ငယ္တံုးက သရဲေၾကာက္တယ္..။ အခုလဲေၾကာက္တာပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႔ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ လူေတြရဲ႔ စိတ္ဟာ ေသသည္အထိ မေျပာင္းလဲပဲ တည္ရွိေနတတ္တယ္..။ ဥပမာ တခ်ိဳ႔လူေတြ ငယ္ငယ္ကတည္းက သရဲေၾကာက္တာ..ႀကီးတဲ့အထိ…အသက္ေသဆံုးခ်ိန္အထိ ေၾကာက္တံုးပဲ။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ “ငါသရဲ မေၾကာက္ တတ္ဖူး” ဆိုၿပီး သတၱိျပခ်င္ၾကတယ္..။ တကယ္ေတာ့ သရဲမေၾကာက္တဲ့လူ မရွိေလာက္ပါဘူး။ ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ ထူးဆန္းအံ့ဖြယ္ရာျဖစ္တဲ့ အရာ၀တၱဳအားလံုးကို လူေတြက တို႔ထိဖို႔၊ ေတြ႔ႀကံဳရင္ဆိုင္လိုက္ဖို႔ ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ စိတ္ပညာစာအုပ္ တစ္အုပ္ရွိပါတယ္။ နည္းနည္းေတာ့ေမ့ေနၿပီ..။

အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားတာက လူေတြဟာ သိစိတ္ (၁၀ ရာခိုင္ႏူန္း)၊ မသိစိတ္က (၉၀ ရာခိုင္ႏူန္း) နဲ႔ ရွင္သန္ေနၾကတယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ္တို႔ေတြ ရွင္သန္ေနၾကတာဟာ မသိစိတ္ အမ်ားစုနဲ႔ ရွင္သန္ေနထုိင္ ၾကတယ္..။ အတြင္းစိတ္ (၀ါ) မသိစိတ္ကို က်ေနာ္တို႔ေသခ်ာမသိႏိုင္ၾကဖူး။ အဲဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ခါ မသိစိတ္ ကေန အမွတ္တမဲ့ လုပ္လိုက္တာ..တုန္႔ျပန္လိုက္တာ ေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကို ေသခ်ာမသိႏိုင္ေတာ့ “သူရဲမေၾကာက္တတ္ဖူး” လို႔ေျပာရင္ မွန္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးေပါ့။

သရဲအေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း.. က်ေနာ္တစ္ခု သတိထားမိတယ္…။ လူသားသဘာ၀နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ..။ “လူဆိုတာ လူပါပဲ” ဆိုတဲ့ အျမင္တစ္ခုကို ထုတ္ႏူတ္ခ်င္တာပါ။ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ အဆင္းရဲဆံုး ေခတ္ေနာက္အက်ဆံုး ႏိုင္ငံကပါ…။ မိရိုးဖလာ ေရွးရိုးစြဲ စဥ္းစားေတြးေခၚမူေတြကို က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အစဥ္အလာအရကို (သို႔မဟုတ္) က်ေနာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကကို လက္ခံယံုၾကည္မူ ျဖစ္ေစေအာင္ အားေပးပါတယ္။ ေဗဒင္ယံုတယ္၊ နတ္ယံုတယ္၊ တခ်ိဳ႔ကသစ္ပင္ကို ကိုးကြယ္တယ္၊ တခ်ိဳ႔က ေတာင္ပို႔ကို ကိုးကြယ္တယ္၊ တခ်ိဳ႔က တိရစၦာန္တစ္ေကာင္ေကာင္ကို ကိုးကြယ္ေနၾကတဲ့ အစဥ္အလာဟာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံလူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ ရွိေနတံုးပါပဲ။

အဲဒါေၾကာင့္သရဲ တကယ္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မူဟာအဆန္း မဟုတ္ပါ ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကမၻာ့အဖြ႔ံၿဖိဳး အတိုးတက္ဆံုး အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားေတြကေကာ အဲသလိုမ်ိဳး ေရွးရိုးစြဲ အစဥ္အလာ ေတြကို မယံုၾကည္ဖူးလားလို႔ေမးရင္ေတာ့ အမ်ားစုဟာ ယံုၾကည္ၾကတယ္ လို႔ပဲ ေျဖရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဗဒင္ကိုယံုတယ္။ ရာဇ၀င္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကို ကိုးကြယ္တယ္။ သရဲေတြရွိေနႏိုင္တယ္ ဆိုတာကိုလည္း အမ်ားစုက လက္ခံ ၾကပါတယ္။ ေဟာလိ၀ုဒ္ကရိုက္တဲ့ ကမၻာေက်ာ္ The Ghost ရုပ္ရွင္ကား ၀က္၀က္ကြဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။

အဂၤလန္က က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ဇနီးေမာင္ႏွံ (လူငယ္ေတြပါ၊ အမ်ိဳးသားက အခုဆိုရင္ ပီအိတ္ဒီ ေဒါက္တာဘြဲ႔ ရသြားၿပီ၊ အမ်ိဳးသမီးက မာစတာဘြဲ႔ရထားတဲ့ အထက္တန္းျပ ေက်ာင္းဆရာမပါ) ကို ျမန္မာျပည္က ဆရာစံဇာ နည္ဗိုလ္ရဲ႔ ႏွစ္စဥ္ထုတ္တဲ့ ေဗဒင္စာအုပ္ကေလးေတြ သူတို႔ ပူဆာလို႔ ၀ယ္ေပးခဲ့ရဖူးပါတယ္။ အေမရိကားက က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ လူငယ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္၊ အခုလက္ရွိ အလုပ္တဖက္နဲ႔ ပီအိတ္ဒီ ဘြဲ႔အတြက္ လုပ္ေနသူ ဟာလည္း သရဲေၾကာက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ေၾကာက္တတ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက ႏိုင္ငံျခားက ပညာတတ္လူငယ္ေတြလည္း ေရွးရိုးစြဲအစဥ္အလာ၊ ယံုၾကည္မူေတြကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ေဖ်ာက္ဖ်က္လိုက္တာ မေတြ႔ရဘူး ဆိုတာကိုေျပာခ်င္တာပါ။

က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ သရဲေတြရွိရင္ေကာင္းတယ္..။ ရင္ခုန္စိတ္လူပ္ရွား ဖြယ္ရာလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္..။ သူတို႔ ကိုေၾကာက္လည္း ေၾကာက္တယ္..။ မသိစိတ္ကေနၿပီး တမ္းတေနတတ္ျပန္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္…။ က်ေနာ့္အဆိုကို သေဘာမတူႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လည္းရပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႔ ငယ္ဘ၀ကို အိပ္ရာ၀င္ သရဲပံုျပင္ ေတြက ဖမ္းစားႏိုင္တယ္…။ ေၾကာက္ေပမဲ့ မသိစိတ္က နားေထာင္ခ်င္တယ္…။ ဒါဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ လွည့္စားမူတစ္ခုပဲ…။

တစ္ခါမွမျမင္ဖူးတဲ့ သရဲကို ကေလးေတြ စိတ္ထဲကေန အမ်ိဳးမ်ိဳးပံုေဖာ္ ၾကည့္ၾကတယ္။ ညေမွာင္ေမွာင္ အိမ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း မေနရဲဘူး။ သရဲရွိေနတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္..။ သစ္ပင္ႀကီးေတြေအာက္…၊ ေမွာင္မိုက္တဲ့ အေဆာက္အအံု အေဟာင္းေတြ၊ ဇရပ္ေတြနားကို ညအခါ မသြားရဲၾကဖူး..။ ဒါဟာလွပတဲ့ ဂိမ္းတစ္ခုပဲ..။ သဘာ၀ေလာကႀကီးထဲမွာ လူသားေတြရဲ႔ မသိစိတ္ေစစားရာမွာ “သရဲ” ေတြဟာ တစ္ေဒါင့္တစ္ေနရာကေန ပါ၀င္ေနၾကတယ္…။

ဒီဂိမ္းဟာဘယ္ေတာ့ အဆံုးသတ္သြားမွာလဲ…။ လူသားေတြရွိေနသေရႊ႔ရွိေနမွာလား ဆိုတာေတာ့ ဘယ္သူမွ အတိအက် ေျဖဆိုႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး…။

မွတ္ခ်က္။ ။ သရဲအေျခာက္မခံရ ဖူးေတာ့ က်ေနာ့္မွာ ကိုယ္ပိုင္ သရဲပံုျပင္မရွိပါ။ ညီမေလးရီမြန္ စိတ္ခ်မ္း သာေအာင္ အလုပ္မအားတဲ့ ၾကားကပဲ က်ိဳးက်ိဳးစားစား အျမန္ဆံုး ေရးသားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ ဆို ရီမြန္ေက်နပ္မယ္ ထင္ပါရဲ႔။ က်ေနာ္ေတာ့ သရဲအေျခာက္ခံ ၿပီးသြားၿပီ။ သရဲကို ဒီအတိုင္း ျပန္လႊတ္လိုက္ လို႔ေတာ့ မျဖစ္ေသးဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔မိတ္ေဆြ ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြသရဲကို ဘလက္ေလဘယ္ အ၀တုိက္ၿပီး ဘေလာ္ဂါ မေမဓါ၀ီကို တစ္လွည့္သြားေျခာက္ဖို႔ ခၽြန္တြန္း လုပ္လိုက္ ေၾကာင္းပါ…။

1 comment:

အလြမ္းအိမ္ said...

အစ္ကိုၾကီးေရ ခုလိုေရးေပးတာေက်းဇူးပဲ။ အရမ္းဖတ္လို.ေကာင္းတယ္။ ဗဟုသုတလဲရတယ္။